Biografie Peter Kanters

Peter was 12 toen hij vanuit een muzikale familie begon met klassiek gitaarles bij Christine Pennings-Fusco aan de muziekschool van Breda. Na een paar jaar maakte hij deel uit van de Big Band van de Bredase Muziekschool, waarmee hij zijn debuut op het Jazz Festival Breda maakte.
   
Op 16-jarige leeftijd startte Peter Kanters in 1976 in zijn eerste band "Compare to what" met repertoire van o.a. het Modern Jazz Quartet. Peter's klassieke gitaaropleiding kwam goed van pas in de Bossa Nova's van Antonio Carlos Jobim.
   
Vanaf de oprichting in 1978 tot 1983 vormde hij met gitarist Nico van Elewout de ritmische motor van de Blue Rhythm Jugglers. Aangezien dit orkest zich toelegde op het "Oud blanke" jazz-repertoire van Paul Whiteman en Bix Beiderbecke verdiepte Peter zich in de speelstijl van Eddie Lang.
   
Vanaf de oprichting in 1981 tot de ontbinding in 2000 was Peter de gitarist van de JoJo Swingband. Zijn akoestische gitaarbegeleiding in de stijl van Freddy Green was een bepalende factor in de sound van deze befaamde band. Tijdens de laatste jaren van deze band was Charlie Christian zijn grote voorbeeld voor soli op electrische gitaar.
   
Van 1985 tot 1997 vormde Peter samen met Joep Peeters (piano) en John Rijnen (bas) het begeleidingstrio van de Nootenkraaksters. Deze drie getalenteerde zangeressen uit Breda specialiseerden zich in de driestemmige zang van The Boswell Sisters, met arrangementen die telkens verrasten door tempowisselingen en modulaties. Peter zorgde hier naast het ritme voor de fills zoals die vroeger door Dick McDonough gespeeld werden.
   
In 1991 werd Peter wegens zijn Freddy Green stijl gevraagd voor Zeppos Big Band, een project van Adrie Braat (Dutch Swing College Band) en Bob van Buren (eigenaar Café-restaurant Kapitein Zeppos, A'dam). Met deze professionele band in Count Basie-stijl maakte hij een onvergetelijke 17-daagse tournee door Thailand. Als tastbare herinnering kwam hieruit de live-CD "A Thai Affair".
   
In 1996 werd hij door de Dutch Swing College Band uitgenodigd om de rol van Arie Ligthart op zich te nemen bij de opnamens van de jubileum-CD "That's a plenty". Dit resulteerde in 8 takes van "the dixieland top 30". Begin 2004 werd Peter gevraagd om vaste gitarist te worden van de DSCB, maar op dat aanbod is hij niet ingegaan.
   
Na het ontbinden van de JoJo Swingband vormde Peter met zijn broer Harry en bassist John Rijnen in 2001 de KaKa's, een trio in de Nat King Cole traditie met veel eigen Nederlandse teksten. Voor meer informatie, zie de KaKa-site.
   
Sinds 2002 is Peter steeds vaker in Zeeland te horen, nu hij regelmatig optreedt met de in Zeeland zeer bekende Middelburgse klarinettist Ed de Poorter. Als gitarist en vocalist van Ed's kwartet PLUSFOUR heeft Peter met deze routiniers al vele feesten en partijen opgeluisterd en zijn zij een vaste factor in het Zeeuwse festival Jazz by the Sea.
   
Tijdens jazz-festivals zoals in Breda wordt Peter vaak gevraagd als begeleider van bekende buitenlandse solisten. In die hoedanigheid speelde hij met grootheden als Bob Wilber, Scott Hamilton en Warren Vaché. Kijk hier voor een overzicht van artiesten die hij begeleidde.
   
Sinds er de laatste jaren meer vraag is naar kleinere bezettingen met muziek die varieert van rustige achtergrond naar hevige swing is Peter samen met klarinettist Ed de Poorter en bassist Jan van der Straate het trio "Nuages" begonnen. Nuages speelt in 2004 elke 4e zondag van de maand in restaurant Solskin op de boulevard in Vlissingen.

Zie ook de Nuages web site met muziek- en videofragmenten
   
Het sextet B-Flat, is in 2003 opgericht om met spetterende jump 'n jive nummers van Louis Prima, swingende shuffles en lieflijke latin-stukken het publiek te verrassen. B-Flat's première vond in maart 2004 plaats in Zierikzee.

   
Als ode aan de in 2004 100 jaar geleden geboren Fats Waller, Count Basie en Coleman Hawkins, richtte Harry Kanters de Wooden Shoe'd Kangeroo op. Lees hier alles over de tournee van 2004.  
   
 
Begin 2004 richtte Peter het gitaartrio Guitaresk op. Met zijn kompanen Ramon Peeters en Rob van Soest brengt hij een ode aan jazzgitaarduo's en -trio's door de jaren heen. Guitaresk neemt u mee in een reis door de tijd vanaf de oorsprong van de jazzgitaar (Eddie Lang) tot het toppunt van de swing (Barnes, Kessel, Ellis) met de originele arrangementen van deze grootheden en eigen bewerkingen van nog niet doodgespeelde nummers.  
   
Beau Hunks
5 november 2006 - Televisieoptreden voor VPRO met Cok van Vuuren bij The Beau Hunks

In 2004 werd Peter door Robert Veen benaderd of hij gitarist Ton van Bergeijk wilde vervangen bij het prestigieuze orkest The Beau Hunks Saxophone Soctette. Dit orkest speelt met 9 saxofoons, 2 gitaren, bas en slagwerk in de stijl van het Paul Whiteman Soctette en bestaat uit de top van de Nederlandse saxofonisten als Allard Buwalda, Leo van Oostrom, Ronald Jansen Heijtmajer, Frank Roberscheuten en natuurlijk Robert Veen zelf. Op 5 november speelde Peter met de Beau Hunks voor de VPRO televisie in het programma Vrije Geluiden.
 
Verblind
Geregeld treedt Peter op met gelegenheidsbezettingen op festivals en in jazzclubs waaronder de geroemde USA Jazzclub in Antwerpen. Op 7 januari 2010 werd hier aan Joep Peeters de vraag gesteld of men vibrafoon ook blind kan bespelen. De complete band nam de uitdaging aan en speelde met blinddoek "I can't see anything but love". Foto: Dirk van der (B)Linden, voorzitter USA Jazzclub.
De overige geblinddoekte heren zijn Harry Kanters (piano), Richard Frijters (Bas), Robert Veen (saxen) en Matty de Wijs (drums).
   
nuages op tv
In 2012 werd Nuages gevraagd om live op CTV Zeeland de muziek te verzorgen tijdens het programma CTV Live. Nuages speelde "I Wish" en "Into each life" en werd ge-interviewd over het ontstaan van het trio. Kijk hier naar de live opnames.